Pengurus Keluli & Perlombongan
Industri keluli kini menghadapi pelbagai cabaran – kadang-kadang satu pada satu masa, kadang-kadang semuanya sekaligus. Kawalan pelepasan tersebar tergolong dalam kategori yang terakhir.
Dari kawasan bahan mentah hingga kilang sinter dan tanur kokas, kawalan habuk telah menjadi objektif utama dan alat yang berkuasa untuk mengurangkan pelepasan bahan zarah (PM).
Alasannya pelbagai. Sudah tentu, tanggungjawab alam sekitar adalah pemacu utama, tetapi ia berjalan seiring dengan mewujudkan tempat kerja yang bebas bahaya, mematuhi piawaian peraturan, mencapai sasaran SDG untuk pihak berkepentingan, dan sekadar mengekalkan hubungan baik dengan komuniti jiran sekitar kilang keluli.
Walaupun pelepasan yang disalurkan boleh dikendalikan dengan teknologi yang mantap seperti peranti penyingkir debu dan penyerap lembap, pelepasan tersebar menimbulkan cabaran yang lebih besar kerana sifatnya yang tidak menentu. Ya – ia tersebar, dan terdapat pelbagai faktor yang mempengaruhi pembentukan debu.
Tiga bidang utama biasanya terlintas dalam fikiran apabila menilai sumber habuk dalam sebuah kilang keluli:
- Lapangan bahan mentah
- Loji sinter
- Loji ketuhar Coke
Setiap kawasan ini berkongsi titik kesakitan yang sama:
- Timbunan
- Sistem jalur penghantar
- Jalan tidak beraspal
Timbunan merupakan sumber utama pelepasan habuk. Sering terletak di kawasan berangin seperti pelabuhan, ia mempunyai permukaan luas yang terdedah kepada hakisan. Ini menyebabkan keadaan berdebu di kawasan simpanan bahan mentah dan kehilangan bahan, yang boleh menjejaskan kos pengeluaran secara langsung.
Untuk mengurangkan kesan-kesan ini, pengeluar menggunakan larutan berair dengan bahan pengeringan yang disembur ke atas timbunan, membentuk lapisan pepejal yang tahan hakisan angin.
Jadi – penyelesaian mudah? Hanya sebahagian sahaja.
Lapangan bahan mentah adalah persekitaran yang sibuk. Pengurusan timbunan adalah satu seni tersendiri. Kapal, lori atau kereta api mungkin tiba pada bila-bila masa, memunggah dan membentuk timbunan baru. Di tengah-tengah aktiviti berterusan ini, kawalan habuk masih perlu dilakukan.
Dari jauh, kerak yang terbentuk melalui rawatan konvensional hampir tidak kelihatan. Penyelesaian praktikal ialah menggunakan ejen kerak dalam pelbagai warna – seperti Ferrosolf® dalam putih atau hijau – membolehkan pengecaman visual mudah pada cerucuk yang dirawat, penilaian liputan kerak, dan perancangan rawatan masa depan.
Jalan tidak beraspal adalah sumber habuk lain, terutamanya apabila mesin berat digunakan. Bergantung pada keadaan meteorologi, sama ada ejen pembentuk kerak atau bahan higroskopik digunakan. Walaupun kerak cenderung musnah lama-kelamaan, bahan higroskopik menghasilkan kesan melembapkan yang menghalang pembentukan habuk. Kurita telah memajukan pendekatan ini dengan membangunkan produk yang memadukan pembentukan kerak dan kesan pelembapan, dengan jejak mesra alam.
Sistem jalur penghantar menyebabkan cabaran unik, terutamanya semasa mengangkut bahan panas seperti sinter atau kokas. Dua kaedah kawalan habuk utama digunakan di sini: semburan basah dan sistem berasaskan buih.
Sistem semburan basah boleh berkesan kerana kesan penyejukannya, tetapi ia juga memperkenalkan kelembapan ke dalam bahan. Kelembapan ini perlu diuapkan dalam proses seterusnya (contohnya, ketuhar peleburan atau ketuhar kokas), mengakibatkan penalti terma dan peningkatan kos pemilikan keseluruhan (TCO).
Sistem buih, yang menghasilkan buih yang agak “kering” menggunakan udara mampat dan muncung khas, boleh mencapai pengurangan habuk yang serupa sambil meminimumkan penggunaan air – serendah 0.1% (1000 ppm). Unit buih sesuai apabila proses atau bahan tidak dapat menahan kelembapan berlebihan, atau apabila meminimumkan penalti tenaga adalah penting. Untuk tujuan ini, Kurita menggunakan kepemilikannya FFE® Sistem, yang menampilkan unit automatik untuk penghasilan buih dan kawalan habuk.
Mahu mengurangkan pelepasan?
Biarkan kami membantu anda dengan strategi kawalan habuk yang disesuaikan
Baca lagi
